Dokładnie 70 lat temu, 20 czerwca 1947 roku w Rzymie, w nakładzie dwóch tysięcy egzemplarzy ukazał się pierwszy numer kwartalnika „Kultura”, zamienionego po przenosinach do Paryża w miesięcznik.

Gdy Jerzy Giedroyc powoływał Instytut Literacki, marzył o stworzeniu „nowego Hotelu Lambert”. Wzorem dla wydania pisma był za to „Le Combat” współtworzony m.in. przez Alberta Camusa. Jego ostatnie wydanie z nagłówkiem „Silence, on coule!” („Cisza, toniemy!”) Giedroyc umieścił w swym gabinecie w Maisons-Laffitte.

W słowie wstępnym do pierwszego wydania czytamy: „Kultura” pragnie uprzytomnić czytelnikom polskim, którzy wybrawszy emigrację polityczną znaleźli się poza granicami kraju ojczystego, że krąg kulturalny, w którym żyją, nie jest kręgiem wymarłym. „Kultura” pragnie dotrzeć do czytelników polskich w kraju i wzmóc w nich wiarę, że wartości, które są im bliskie, nie zawaliły się jeszcze pod obuchem nagiej siły. „Kultura” chce szukać w świecie cywilizacji zachodniej tej «woli życia, bez której Europejczyk umrze, tak jak umarły niegdyś kierownicze warstwy dawnych imperiów».

W gronie redaktorów, obok Giedroycia i Herlinga-Grudzińskiego, od początku znaleźli się Zofia Hertz i Józef Czapski (autor szkiców artystycznych). Pierwsze wydanie otwierają eseje Paula Valery’ego (Z „Kryzysu ducha”) i Benedetta Croce (Zmierzch cywilizacji) – oba fragmenty przetłumaczono z osobistymi uwagami autorów. Na łamach „Kultury” z czerwca 1947 roku można przeczytać także teksty Tymona Terleckiego, Andrzeja Bobkowskiego, Józefa Czapskiego, Mariana Kamila Dziewanowskiego, Wiktora Weintrauba oraz wiersze Federico Garcíi Lorki w przekładzie Józefa Łobodowskiego. Kliknij tutaj, aby zobaczyć zdigitalizowane wydanie pierwszego numeru.

Pismo ukazywało się przez 53 lata. W 2000 r., zgodnie z ostatnią wolą jej redaktora, Jerzego Giedroycia, „Kultura” została zamknięta. 

Źródło: kulturaparyska.com