Tegoroczną edycję Nagrody im. Wisławy Szymborskiej jej kapituła zapamięta na długo. Nagroda imienia poetki, do której nie jest nominowana ani jedna poetka – cóż, tak to sobie Państwo w tym roku wymyślili – pierwsze słowa krytyki pod jej adresem padły w liście otwartym Mai Staśko opublikowanym już kilka dni po ogłoszeniu nominacji. Teraz młodzi krytycy wzięli sprawy w swoje ręce i na łamach internetowego miesięcznika Mały Format „wręczyli” symboliczne nagrody pominiętym poetkom.

Tegorocznego laureata Nagrody im. Wisławy Szymborskiej poznaliśmy 10 czerwca. Kapituła przyznała nagrodę w wysokości 100 000 zł Marcinowi Sendeckiemu za tom wydany przez Biuro Literackie. Laudację wygłosiła przewodnicząca jury Joanna Orska:

W „W” Sendecki nie tylko opowiada o swojej Warszawie; pyta także, jakie znaczenie może mieć dla nas książka z wierszami. Trochę na to pytanie odpowiada, by nie zostawić nas całkiem z niczym wobec zdań ściszonych, krótkich, przypominających bardzo małe organizmy. Rzucamy się do nich w pogoni za znaczeniem i odsuwamy z pewną irytacją. Sensy bowiem rozbiegają się, rozpływają, nie trzymają się słów – albo trzymają się ich na tyle dyskretnie, że wydaje się to nie mieć znaczenia. I tak zostajemy – z lupą w ręku czy też szkłem w oku – wobec bieli irytującego zapominania.

Wczoraj podobne laudacje „wygłoszono” na łamach internetowego miesięcznika krytycznoliterackiego Mały Format. 10 krytyczek i krytyków napisało laudacje dla 19 poetek, których tomy znalazły się w puli wszystkich 90 książek przyjętych do konkursu. Puśćmy na chwilę wodze fantazji i wyobraźmy sobie, że jedna z nich nie tylko zostaje nominowana, ale również otrzymuje nagrodę główną. Aplauz!, sala galowa Centrum Konferencyjnego ICE w Krakowie rozbrzmiewa brawami. Teraz należałoby wygłosić laudację. To właśnie robimy na łamach „Małego Formatu” – czytamy w artykule Babskie wiersze i zachęcamy do lektury całego tekstu.

Wśród wirtualnie nagrodzonych tomów znalazły się: Spóźniona/Delayed Irit Amiel, (przeł. M. Kazimierski), Wieloświat Doroty Filipczak, Paraliż przysenny Genowefy Jakubowskiej-Fijałkowskiej, Akty niedonoszone Bożeny Kaczorowskiej, Miłość, śmierć i inne używki Anny Janko,  Nie ma dobrych ludzi Ewy Jarockiej, Konfiskata konfetti Samanty Kitsch, Ucieczki Urszuli Kozioł,  Matecznik Małgorzaty Lebdy, Trans Joanny Lech,  Problemy współczesnej ornitogamii Anny Marii Micińskiej, Wszystko jest inaczej Ewy Olejarz, 21 wierszy miłosnych Adrienne Rich, Pascha Bianki Rolando, Anioł Reims i inne wiersze Olgi Siedakowej, Jakie to życie jest krępujące Mirki Szychowiak, Nie-pełna pustka. Haiku Elżbiety Tabakowskiej, Kobieta w kaplicy Teresy Tomsi i Ogrodnicy z Marly Joanny Żabnickiej.

Przypomnijmy, że w ciągu pięciu edycji kapituła nagrodziła 2 poetki i 6 poetów. Laureatami I Nagrody im. Wisławy Szymborskiej byli Krystyna Dąbrowska za tom Białe krzesła i Łukasz Jarosz za tom Pełna krew (2013), w drugiej edycji nagrodzona została Julia Hartwig za tom Zapisane (2014), w trzeciej – Jacek Podsiadło za tom Przez sen oraz Roman Honet za tom świat był mój. W 2016 laureatami Nagrody zostali Jakub Kornhauser za tom Drożdżownia oraz Uroš Zupan za tom Niespieszna żegluga (oraz tłumacze tego tomu na język polski: Katarzyna Šalamun-Biedrzycka oraz Miłosz Biedrzycki).

Fot. Wikimedia

Poetki: Julia Hartwig, Wisława Szymborska i Anna Polony – jedno ze spotkań organizowanych przez Stowarzyszenie Pisarzy Polskich